Misverstanden

Er bestaan een aantal (hardnekkige) misverstanden rondom het kindergebit.

"Een melkgebit is niet belangrijk omdat het toch nog vervangen wordt"

Juist het melkgebit is erg belangrijk omdat er een belangrijke basis wordt gelegd voor een goede mondgezondheid.

"Een kind heeft geen of minder pijn aan het melkgebit"

Een gaatje in het melkgebit hoeft niet altijd pijn te doen, maar het kan wel degelijk pijn doen! Een jong kind zal dit niet altijd kunnen aangeven. Het kan bijvoorbeeld huilerig zijn, slecht slapen, niet willen eten of niet willen tandenpoetsen door de pijn.

"Er is toch niets aan een slecht (melk)gebit te doen"

Er is veel aan een slecht (melk)gebit te doen. In wat voor stadium dan ook. Niets doen zal de zaak alleen maar erger maken. Het is daarom van belang om bij problemen met het kindergebit altijd een tandarts te bezoeken. Deze kan beoordelen wat en hoe er behandeld moet worden.

"Het is erfelijk bepaald"

Het is niet per definitie zo dat kinderen van ouders met een slecht gebit zelf ook een slecht gebit zullen krijgen. Wel zie je vaak dat slechte (en ook goede!) gebitsverzorging en voedingsgewoonten door ouders op de kinderen overgedragen worden. Daarbij komt dat een goede mondhygiëne voor een gebit dat juist wat zwakker is, bijvoorbeeld door een ontwikkelingsstoornis, heel belangrijk is.

"Het kind heeft een slecht melkgebit door medicijnen"

Medicijngebruik wordt door ouders nogal eens als reden gegeven voor een slecht en aangetast (melk)gebit. Dit is tegenwoordig echter zelden de oorzaak van een slecht gebit. De meeste medicijnen (ook antibiotica) zijn suikervrij. Veelal zal oorzaak van een aangetast kindergebit eerder moeten worden gezocht in slecht poetsen en slechte voedingsgewoonten.

Er zijn wel bepaalde medicijnen die een droge mond kunnen veroorzaken. Hierdoor kan de beschermende werking van het speeksel afnemen waardoor een verhoogde kans op cariës ontstaat. Maar dat is alleen het geval als deze specifieke medicijnen gedurende een langere periode worden gebruikt.